“beyaz tenli, beyaz gülüşlü bir öteki “peri”. 
en az benim kadar sessizdi.benden de sessizdi.kendi sessizliğimi bir kenara koyup, onun bana dokunan sessizliğini kırmaya çalıştım.

bir şey hoşuna gittiğine gülümserdi.
gülümsediğinde dünyada bir beyaz delik açılırdı. 
ben o yaz o beyaz delikten içeri atladım.”